Dotyk czasu

Węgierska Akademia Sztuki prezentuje w Pałacu Sztuki wystawę współczesnej węgierskiej sztuki pięknej i użytkowej.
Pragniemy równocześnie wyrazić wdzięczność przewodniczącemu Komisji do spraw Kontaktów Międzynarodowych, Panu Istvánowi Kovácsowi, oraz Konsulowi Generalnemu Węgier w Krakowie, Panu Tiborowi Gerencsérowi, za ich ogromne zaangażowanie i wkład w realizację tego przedsięwzięcia.

 

Wystawa w krakowskim Pałacu Sztuki to odbywający się w jednym czasie i w jednej przestrzeni dialog obrazów, rzeźb, grafik, tkanin artystycznych, dzieł złotniczych, ceramicznych i szklanych, a także projektów pojazdów, mebli i wizji architektonicznych.
To pamięć o minionych wiekach, która ożywia historyczne związki polsko-węgierskie, wspólnie czczonych świętych, władców, których oba narody podarowały sobie wzajemnie, a także kluczowe momenty przyjaźni i losów obydwu krajów.
Głównym punktem wystawy jest wirtualna prezentacja projektu kościoła Świętego Michała z Dzielnicy XII Budapesztu, którego autorem jest Imre Makovecz. Pokaz planów i grafik tego architekta uważamy za istotną część ekspozycji, ponieważ Imre Makovecz był założycielem i wieczystym honorowym prezesem Węgierskiej Akademii Sztuki, a zarazem światowej sławy twórcą architektury organicznej. Jesteśmy przekonani, że mistrz nadal wywiera duchowy wpływ na działalność naszej Akademii.
Swoje prace w Krakowie – jednocześnie, w jednej przestrzeni – prezentują akademicy, mistrzowie, twórcy średniego pokolenia, a także zaproszeni goście i młodzi stypendyści – artyści tworzący w różnych gatunkach.
Dokonując selekcji prac, interesujące było dla nas obserwowanie, jak wiek twórców przenika, różnicuje i oddziałuje na wizualny przekaz (percepcję?) często identycznych doświadczeń.
Swoistą dynamikę – za sprawą świeżych pomysłów i brawurowych rozwiązań – nadają ekspozycji filmy animowane, które mogą poszczycić się międzynarodowymi sukcesami.
W naszym zamierzeniu prezentowane prace mają dać wgląd we współczesne węgierskie dokonania artystyczne, a istotnym kryterium ich wyboru była jakość. Pragnęliśmy stworzyć okazję do dialogu zarówno między pokoleniami i narodami, jak i oczywiście pomiędzy gatunkami artystycznymi. Nie chcieliśmy, aby była to wystawa członków sekcji wchodzących w skład Akademii, lecz współczesna „węgierska wizja”, w której różne dziedziny sztuki wzmacniają się wzajemnie na oczach krakowskiej publiczności.
Chcielibyśmy, aby goście Pałacu Sztuki w Krakowie poczuli, w jaki sposób węgierska tradycja artystyczna jest dziedziczona oraz jak zmienia się i rozwija w XXI wieku.
Serdecznie Państwa zapraszamy, mając nadzieję, że niniejsza wystawa dostarczy Państwu pozytywnych emocji i inspirujących doświadczeń.