Prezentowana wystawa jest efektem całorocznej pracy warsztatowej Uczennic i Uczniów klas fotograficznych ZSPM, realizowanej w ramach zajęć z edukacji filmowej. Każdy plener realizowany po obejrzanym i rozłożonym na czynniki pierwsze filmie, stawał się próbą przełożenia „kinowych” tematów na indywidualny język wizualny – nie poprzez dosłowność, lecz poprzez interpretację obrazu i autorskie przetworzenie.
Fotografie, które oglądamy, wyrastają z doświadczeń trudnych do jednoznacznego nazwania: napięcia, niepewności, poczucia wyobcowania, ale też ciekawości świata i poszukiwania własnej tożsamości. Autorzy i Autorki rezygnują z oczywistych narracji, budując znaczenia z fragmentów – gestów, detali, obecności zwierząt czy przedmiotów, które zaczynają działać jak znaki.
Fotografie operują skrótem, symbolem i niedopowiedzeniem. Nie zamykają historii, lecz otwierają na interpretację. Widz nie otrzymuje gotowej opowieści – zostaje zaproszony do uważnego patrzenia, do dopowiadania znaczeń i budowania własnych skojarzeń.
Wystawa pokazuje moment uczenia się języka fotografii: testowania jego granic, sprawdzania, jak obraz może mówić o tym, co wymyka się słowom. To także zapis spotkania z kinem – źródłem emocji, obrazów i śladów, które pozostają po seansie.
„To, czego nie widać” jest równie istotne jak to, co widzimy. Poza obrazem pozostają konteksty i historie – fotografie nie próbują ich odtwarzać. Zamiast tego proponują fragmenty, które istnieją samodzielnie, jak urwane sceny z większej, nieopowiedzianej całości.
Opieka artystyczna: Małgorzata Fatalska, Klaudia Kot
Wstęp wolny
