Malarstwo Artura Smoły – zbudowane z napiętych sylwet, barwnych plam i powtarzalnych znaków — balansuje między sacrum, a profanum, ciałem, a ikoną, spokojem formy i pulsującym niepokojem.
Pałac Nieśmiertelności, oparty na pięciu filarach: sztuce, nauce, ciele, filozofii i religii, staje się dla tej wystawy nie tylko przestrzenią, lecz polem sensów. Malarstwo nie wisi tu na ścianach — wyrasta z idei miejsca, wzmacnia je i otwiera nowe narracje.
Ósma wystawa artysty spotyka się z symbolem nieskończoności wpisanym w znak Pałacu. To opowieść o powtórzeniu i przemianie, o obrazie jako znaku i rytuale, o wspólnocie patrzenia.
