Dwoje krakowskich fotografów przedstawia subiektywne eksploracje natury tuż za murami miasta i z dala od niego. Wystawa ukazuje dwie różne wizje i wrażliwości, których uzupełniające się spojrzenia pokazują, jak różne emocje może budzić natura.
Realizacja w ramach obchodów 70-lecia Krakowskiego Klubu Fotograficznego.
Katarzyna Skupień „Pejzaż – sentymentalna podróż w czasie”:
Dzieciństwo, czas spędzony na wsi, gdzie piękno przyrody polskiej pozostawiło we mnie obrazy, które próbuję teraz na nowo wyszukiwać, staram się odnaleźć fotografując to, jaki wpływ na przyrodę mają ludzie, jak ją zmieniają, bądź pozostawiają samej sobie, a ona w swej dzikości zabiera sobie nieuprawne już tereny w swoje posiadanie.
Urodzona w Krakowie w 1968 r. Pierwsze kroki z fotografią stawiała w 1986 r. Od 2002 r. bierze udział w różnych konkursach fotograficznych, od 2004 r. należy do Krakowskiego Klubu Fotograficznego. Uczestniczyła w spotkaniach i zajęciach fotograficznych „Grupy N”, później „Grupy Subiektywnej” przy Krakowskim Towarzystwie Fotograficznym.
Piotr Śniadowski: „Pejzaż – topografia subiektywna":
Pejzaż, krajobraz, landszaft to dla mnie fotografia robiona poza miastem, ta w której natura wychodzi na pierwszy plan przed tworzywem człowieka. W mojej fotografii jest natura, która dominuje, natura która się zabliźnia, natura, która przez swą "ojczystość" jest sentymentalna, natura, która przez swą obcość jest egzotyczna. Pomiędzy fotografią natury w stylu "nowej topografii" a klasycznym pejzażem Ansela Adamsa, widzę naturę w stanie przed metastazą ingerencji człowieka. Aczkolwiek, ślad człowieka lub jego brak są zawsze obecnym i decydującym kontekstem.
