Noc Poezji 2021

Festiwale literackie

Moje wydarzenia

Dodaj ulubione wydarzenia do sekcji moje wydarzenia, aby zawsze mieć je pod ręką.

  • piątek, 8 października 2021 - niedziela, 10 października 2021

Podczas Nocy Poezji 2021 porozmawiajmy o tym, czym jest poezja, jakie są jej funkcje i moc w obliczu izolacji i samotności postrzeganej w różnych wymiarach i kontekstach, tej najbliższej nam i tej, o której pisali poeci od Adama Mickiewicza przez Annę Świrszczyńską po Martę Podgórnik, ze szczególnym uwzględnieniem Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Różewicza (rok 2021 został oficjalnie ogłoszony Rokiem Norwida i Różewicza), a także Julii Hartwig i Krzysztofa Baczyńskiego, z uwagi na przypadające na rok 2021 setne rocznice ich urodzin, czy Adama Zagajewskiego, który w tym roku odszedł od nas.

Ostatni rok, ze względu na pandemię, był czasem szczególnych doświadczeń: opustoszały ulice i place miejskie, tramwaje, klubokawiarnie, sale koncertowe, teatry, muzea, centra i ośrodki kultury. Doświadczenie obowiązkowej izolacji i samotności, nie będącej samotnością z wyboru odcisnęło na nas swoje piętno. Jaką rolę w tym czasie odegrała poezja? Czy pomogła nam przetrwać czas pandemii? Jaka była/jest jej rola w życiu każdego z nas – idealistów i praktyków, stoików i epikurejczyków, poetów i miłośników słowa? Jaka jej rola w życiu miast, miasteczek, wsi? Jaka w życiu wspólnoty?

Jak pisał Krzysztof Kamil Baczyński:

„O, ten czas bez ludzi
to bez twarzy zwierciadło, które z wolna studzi
jakieś płomienie mroczne, kształty w siebie zbiera
i ja w nim bez odbicia i ja w nim umieram”.
(wiersz „Samotność”)

Słowa te brzmią jakby powstały podczas niekończącej się kwarantanny. Wprawdzie Tadeusz Różewicz wzywał młodych:

„proszę was
nie bójcie się samotności
nie bójcie się ciszy”
(wiersz „odnaleźć samego siebie”),

a Cyprian Kamil Norwid widział w samotności siłę wręcz wyzwoleńczą:

„Śmiechy, piosnka, biesiada – wszystko jest katuszą;
U mnie rozkosz i życie, gdy moja myśl wolna”
(„Samotność),

to siła ta była jednak związana z potrzebą pisania. Jak mówiła bowiem Julia Hartwig: „Samotność jest w jakimś stopniu przypisana pisarstwu, pisanie jest możliwe tylko w samotności – nie można nagle w tłumie zacząć pisać wiersza” („Błyski, jakich nie było, z Julią Hartwig rozmawia Jarosław Mikołajewski, „Gazeta Wyborcza”, 19 grudnia 2002).

Często też tylko w samotności można delektować się smakiem strof, z których rodzi się siła! Siła, dzięki której budzą się nadzieje, idee, rosną skrzydła! Jak pisał Mark Strand:

„Nie ma szczęśliwszych ode mnie.
Obżarłem się właśnie poezją.
(…) Jestem nowym człowiekiem”
(„Jedzenie poezji” / „Eating poetry”).

W poezji tkwi siła! Bywa, że ocala ludzi i wspólnoty. Czymże bowiem jest „poezja, jeśli nie ocala…?” (zob. wiersz Czesława Miłosza „Przedmowa” z tomu „Ocalenie” („Czym jest poezja, która nie ocala narodów i ludzi?” oraz odpowiedź Ryszarda Krynickiego – wiersz „Czym jest poezja, jeśli nie ocala Narodów ni ludzi?”).

Program wydarzenia dostępny już wkrótce!

Udostępnij

Więcej

Kraków Travel
Kids in Kraków
InfoKraków
Zamknij Nasz strona korzysta z plików cookies w celach statystycznych, marketingowych i promocyjnych. Możesz wyłączyć tą opcję w ustawieniach prywatności swojej przeglądarki.